Εργαστηριακές Ασκήσεις
Α' Γυμνασίου.



Ε.Κ.Φ.Ε. Καστοριάς
Μέτρηση χρόνου.

   Ο χρόνος, όπως και ο χώρος, αποτελούν βασικές έννοιες για τη φυσική. Δεν υπάρχει ορισμός τόσο του χώρου όσο και του χρόνου.
   Όπως δεν υπάρχει νόημα στην ερώτηση : «Από πού αρχίζει ο χώρος ;», έτσι δεν υπάρχει νόημα στην φράση «Πότε άρχισε να κυλάει ο χρόνος ;». Αυτό το οποίο μελετάμε είναι τμήμα του χρόνου ή χρονική διάρκεια και τμήμα του χώρου.
   Όπως κάθε μέτρηση του χώρου σημαίνει : « από μια θέση x1 έως μια θέση x2» έτσι και κάθε μέτρηση του χρόνου αφορά στο χρονικό διάστημα «από τη χρονική στιγμή t1 έως τη χρονική στιγμή t2».
   Κάθε φορά που γίνεται αναφορά σε χρόνο, συνειδητά ή μη, κάνουμε χρήση μιας χρονικής στιγμής την οποία αυθαίρετα την θέτουμε ως αρχή μέτρησης του χρόνου. Θέτουμε δηλαδή αυθαίρετα στην χρονική αυτή στιγμή την τιμή t=0.
   Η αριθμητική τιμή του χρονικού διαστήματος (χρόνου) προκύπτει με σύγκριση του χρονικού διαστήματος που πέρασε με το χρονικό διάστημα ενός φαινομένου που το ορίζουμε ως μονάδα.

   Ως μονάδα χρόνου χρησιμοποιούμε την χρονική διάρκεια ενός φαινομένου με την προϋπόθεση ότι αυτή είναι σταθερή. Μια τέτοια είναι η χρονική διάρκεια περιφοράς της Γης γύρω από τον Ήλιο ( 1 έτος, 1 y) ή η χρονική διάρκεια περιστροφής της Γης γύρω από τον άξονά της (1 ημέρα, 1 d). Πολλαπλάσια ή υποπολλαπλάσια αυτών μπορούν να αποτελέσουν επίσης μονάδες μέτρησης του χρόνου. Έτσι 1 ώρα (1 h) είναι το 1/24 της ημέρας (1d=24h), ένα λεπτό ( 1 min ) είναι το 1/60 της ώρας (1h=60min) και ένα δευτερόλεπτο (1 sec) είναι το 1/60 του λεπτού (1min=60sec).
   Φαινόμενα αυτής της κατηγορίας ονομάζονται περιοδικά και η χρονική διάρκειά τους ονομάζεται περίοδος του φαινομένου. Στις εικόνες δεξιά φαίνεται η εξέλιξη δύο φαινομένων σταθερής χρονικής διάρκειας, που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως μονάδες μέτρησης του χρόνου.
Οι φάσεις της Σελήνης αποτέλεσαν επίσης μονάδες μέτρησης του χρόνου. Η περίοδος αυτή είναι 29,53 d. Δείτε το φαινόμενο να εξελίσσεται.

Διαθέσιμες σελίδες